---

nr 13: Pechowa trzynastka
Idziesz ulicą. Nienawistnym spojrzeniem już z daleka widzisz to, czego tak się bałeś: czarny kot przebiega ci drogę. Instynktownie szukasz możliwości ucieczki. Biegnąc jak najdalej od tego miejsca przebiegasz pod drabiną. Zatrzymujesz się. Uderzasz się otwartą dłonią w czoło. Z rosnącym przerażeniem postanawiasz wracać do domu. Dość tych nieszczęść! Idziesz ostrożnie, boisz się, że zapowiedziany pech spełni się. Rozglądając się za potencjalnymi niebezpieczeństwami potykasz się i skręcasz kosykę, a przy tym prawie wpadasz pod samochód. Wieczorem wzdychasz ciężko i stwierdzasz, że to wszystko wina kota. Zapominasz tylko, że pech jest na tyle prawdziwy na ile sam go takim czynisz.

I specjalnie dla Temaire, która czeka na zaskakującą puetnę, może nie tak zaskakująco jakby chciała, ale zawsze (mój właściwy debiut):
nr 1: Idealna
Jest dla ciebie bardzo ważna. Dobrze wiesz, że to od ciebie zależy jej los. Ciągle o niej myślisz, zastanawiasz się jak mógłbyś jej pomóc, wesprzeć ją. Ciągle próbujesz zmniejszać jej cierpienia. Choć zdajesz sobie sprawę z tego, że to chore, kochasz ją z całego serca i chcesz dla niej jak najlepiej. Starasz się zniszczyć jej wrogów, dać jej niemal wszystko. Nie możesz bez niej żyć, masz obsesję na punkcie tej dziewczyny. Odrzucasz wszystkich, którzy są blisko. Chcesz być z nią sam na sam. Każdą krytyczną uwagę wobez niej przyjmujesz z gniewem. To w końcu twoje opowiadanie i twoja Mary Sue*!

* Nie wiesz kto to? Wikipedia nie gryzie. Zajrzyj! ;)

I co? Jak się podobało. Te dwa drabble nie były tak poważne jak poprzednie, pisane były na odprężenie, drukowane w gazecie szkolnej. XD