Nowe informacje ujawnione przez J.K. Rowling na portalu Pottermore na temat wszystkich tych elementów magicznego świata, które związane są z Hogwartem.
Jednorożec jest pięknym zwierzęciem spotykanym w lasach północnej Europy. Jest to rogaty koń. Dorosłe jednorożce są śnieżnobiałe, młode zaś rodzą się złote i w miarę dorastania zmieniają maść na srebrną. Róg, krew i włosy jednorożca mają silne właściwości magiczne. Jednorożce unikają spotkań z ludźmi, jeśli jednak do tego dojdzie, chętniej pozwolą zbliżyć się do siebie czarownicy niż czarodziejowi.
Są tak rącze, że bardzo trudno je złapać.
Auror to osoba zajmująca się tropieniem czarnoksiężników. By nim zostać, trzeba przejść bardzo długie szkolenie - wielu odpada już w przedbiegach. Jeśli kandydat ma w dodatku przeszłość kryminalną, o takiej karierze może tylko pomarzyć.
W dzisiejszych czasach zostało niewielu aurorów - wielu z nich poległo w walce ze śmierciożercami lub stało się ich ofiarami.
Ostatnim, który przetrwał wojnę, a zarazem brał w niej udział, jest Kingsley Shacklebolt.
Działał w Zakonie Feniksa, był również odpowiedzialny za szukanie Syriusza Blacka - wmówił jednak kolegom po fachu, że zbieg ten przebywa w Tybecie. Jego zasługi dla tej organizacji były wprost nieocenione - uczestniczył w eskorcie Pottera na Grimmauld Place (rok 1994) a także w tej z Privet Drive w 1997.
Ponadto ostrzegł gości na weselu Billa i Fleur, że nadchodzą śmierciożercy (wysłał swojego patronusa - rysia).
Działał w nielegalnej rozgłośni radiowej Potterwarta.
Warto dodać, że w wersji angielskiej miał pseudonim "Royal" (z angielskiego - królewski) co wywodziło się z jego imienia: Kingsley -> King -> Royal.
Podczas tej pamiętnej próby aresztowania Dumbledore'a, gdzie towarzyszył Dawlishowi i Knotowi, dokonał modyfikacji pamięci Marietty Edgecombe.
To jedyny czarnoskóry auror, można go również poznać po złotym kolczyku w uchu (w kształcie obręczy). Głos Shacklebolta również jest rozpoznawalny - mówi głębokim, mocnym basem.
Po wojnie otrzymał stanowisko ministra magii, którą to funkcję pełni do dziś.
Innymi aurorami, którzy przeżyli wojnę, aczkolwiek w niej nie uczestniczyli, są Alicja i Frank Longbottomowie. Jednak od tamtej pamiętnej nocy, gdy śmierciożercy przybyli do ich domu, pragnąc zdobyć od nich informacje o pobycie Lorda Voldemorta, nigdy nie odzyskali zmysłów. Przebywają na oddziale w św. Mungu po dziś dzień.
Warto wspomnieć, że podczas eskorty Harry'ego z Privet Drive w 1997 roku poległ Alastor Moody, który został trafiony zaklęciem Lorda Voldemorta prosto w twarz - Szalonooki nie miał żadnej możliwości, by się uratować. Spadł z miotły z ogromnej wysokości - jego ciała do dziś nie znaleziono. Podejrzewa się, że zabrali je śmierciożercy, gdyż magiczne oko Moody'ego zostało zamontowane w biurze Dolores Jane Umbridge, by mogła podglądać współpracowników.
Szalonooki uchodził za paranoika i ekscentrycznego staruszka. Był jedną z nielicznych osób, które Albus Dumbledore darzył zaufaniem, przyjaźnił się z Nimfadorą Tonks, uczył ją i przygotowywał do pracy.
Moody w świecie azkabańskich więźniów na zawsze pozostanie legendą.
Uznawany za najlepszego w swym fachu - osobiście pokonał Evana Rosiera, chociaż przypłacił to utratą nogi, oka i części nosa. Bali się go wszyscy śmierciożercy - w końcu zapełnił ponad połowę cel w Azkabanie.
Swój przydomek - Szalonooki - otrzymał po tym sławetnym pojedynku, w którym stracił oko. Otrzymał wówczas nowe, które pozwalało mu przenikać drzwi, ściany, nawet peleryny niewidki - oraz własną głowę. Widoczność wynosiła 360 stopni, co dla takiego paranoicznego aurora, jakim był Moody, było bardzo wygodnym rozwiązaniem.
W 1994 roku został oszołomiony przez Glizdogona i Bartemiusza Croucha juniora, po czym zamknięty w kufrze przez wiele miesięcy.
Tak więc nie nauczał w Hogwarcie obrony przed czarną magią, a ów śmierciożerca - jednak Barty został zdemaskowany, a Szalonooki wypuszczony ze skrzyni.
Nimfadora Tonks, jego protegowana, urodziła się w 1973 roku.
Uczyła się w Hogwarcie, gdzie przydzielono ją do Hufflepuffu. Naukę zakończyła w 1991 roku, a trzy lata później została aurorem.
Najbardziej charakterystyczną cechą jej wyglądu były krótkie, różowe jak malinowa guma do żucia włosy.
Nimfadora urodziła się jako metamorfomag - mogła zmieniać aparycję na życzenie, co bardzo jej pomogło w kursach przygotowujących do tego stanowiska. Jak sama wspominała, w maskowaniu była niedościgniona. - Jestem metamorfomagiem - odrzekła, wpatrując się w lustro, żeby zobaczyć efekt z każdej strony. - Potrafię zmieniać swój wygląd, kiedy tylko zechcę - dodała, napotykając w lustrze zdumioną minę Harry'ego. - Taka już się urodziłam. Podczas kursu aurorów miałam najwyższe oceny z maskowania się, choć wcale się tego nie uczyłam. Ale mi zazdrościli!
Zawsze coś musiała przewrócić, czy to stojak na parasole, krzesło. Na kursach aurorskich przez to prawie nie zdała. - O mały włos nie oblałam kradzieży i śledzenia. Trochę ze mnie niezdara... Słyszałeś, jak rozbiłam na dole ten talerz, kiedy tu wylądowaliśmy?
Po raz pierwszy poznaliśmy ją w V tomie, gdy uczestniczyła w eskorcie Harry'ego Pottera z Privet Drive do domu na Grimmauld Place. Wszyscy lubili Tonks - była to postać, która zdobywała niemal od razu sympatię. Z charakteru lekkoduch, miła i ciekawska, a także odważna i roztropna. Zmieniła się w VI tomie - spoważniała, usychała z powodu nieszczęśliwej miłości do Remusa Lupina. Odbiło się to tak znacząco na niej - miała trudności z przemianami, a także zmienił się jej patronus - sądzi się, iż był to wilk lub wilkołak.
Działała w Zakonie Feniksa, uczestniczyła w bitwie o Departament Tajemnic, a także w tej, gdy śmierciożercy przeszli przez Pokój Życzeń.
Eskortowała również Harry'ego w VII tomie - wówczas udało jej się ciężko zranić Rudolfusa Lestrange'a.
W 1997 roku wyszła za mąż za Remusa Lupina, miała z nim syna - Teddy'ego. Tonks poległa w trakcie bitwy o Hogwart z ręki swej ciotki, Bellatriks Lestrange, na początku maja 1998.
Rufus Scrimgeour również był łapaczem czarnoksiężników, a także szefem Biura Aurorów.
Po rezygnacji Knota otrzymał stanowisko ministra magii (w 1996 roku). Cieszył się dużym zaufaniem czarodziejów - mimo wszystko długo nie przetrwał, gdyż zginął 1 sierpnia 1997 roku z ręki Lorda Voldemorta. Jak się okazało, Czarny Pan chciał uzyskać od niego informacje o pobycie Harry'ego, lecz - pomimo obopólnej niechęci, jaka łączyła Scrimgeoura i Pottera - Rufus okazał się wierny i nie wyjawił mu nic.
Pierwszy raz spotkaliśmy go w VI tomie, gdy rozmawiał z mugolskim ministrem. Wówczas premierowi Rufus skojarzył się z lwem - jego płowe włosy i przenikliwe, żółte oczy faktycznie sprawiały, że przypominał owe zwierzę.
Innymi znanymi aurorami, którzy nie pełnili szczególnie ważnej roli, byli:
-Dawlish
-Proudfoot
-Robards
-Savage
-Williamson.
Johna Dawlisha poznajemy w V tomie, podczas pamiętnej próby aresztowania Dumbledore'a. Chrząknął cicho, a potem spojrzał szybko na Kingsleya i na mężczyznę o krótkich, szarych włosach - jedynego, który do tej pory nie odezwał się ani jednym słowem. Ten drugi kiwnął do Knota zachęcająco głową i zrobił krok do przodu. Harry zobaczył, jak jego ręka powędrowała, jakby od niechcenia, do kieszeni.
- Nie bądź głupi, Dawlish - ostrzegł go łagodnie Dumbledore. - Jestem pewny, że jesteś wybornym aurorem, pamiętam, że otrzymałeś W ze wszystkich owutemów...
W VII tomie Dawlish został skonfundowany przez któregoś z członków Zakonu Feniksa. Gdy Yaxley próbował wydobyć od niego datę eskorty, nieświadomie otrzymał nieprawdziwe informacje.
Innym łapaczem czarnoksiężników jest Williamson. - On tutaj był! - krzyknął mężczyzna w szkarłatnej szacie, z włosami związanymi z tyłu w kucyk, wskazując na rumowisko złotych szczątków, gdzie tak niedawno leżała uwięziona Bellatriks. - Widziałem go, panie ministrze, przysięgam, to był Sam - Wiesz - Kto, chwycił jakąś kobietę i deportował się!
Wraz z Dawlishe'em poszedł do Sali Śmierci, by pilnować pokonanych śmierciożerców.
Proudfoot, wraz z Nimfadorą Tonks, Dawlishe'em i Savage'em, stacjonował w VI tomie w Hogsmeade.
Gawain Robards został mianowany szefem Biura Aurorów, gdy Rufus Scrimgeour otrzymał stanowisko ministra magii.
Nie wiemy, co się z nimi stało na końcu. Prawdopodobnie jednak zginęli podczas ataku Lorda Voldemorta na Ministerstwo Magii w sierpniu 1997 roku (Kingsley był wyjątkiem, ochraniał wówczas mugolskiego premiera).
Obecnie Shacklebolt zwerbował nowych aurorów, którymi zostali Harry Potter, Ronald Weasley i Neville Longbottom. Prawdopodobnie powołano innych, lecz ich nazwisk nie znamy.
Dom:Slytherin Ranga: Prefekt Naczelny Punktów: 729 Ostrzeżeń: 2 Komentarzy: 71 Data rejestracji: 27.08.08 Medale: Brak
Dobry pomysł na artykuł! Bodoba mi się fajnie napisane i dobrze się czyta! Można się dowiedzieć czegoś o aurorach, chociaż muszę się przyznać nie wiedziałam o nich aż tak wiele! Jest bardzo dobrze ale dom Powyżej Oczekiwań
Bardzo dobry artykuł! Napisane w przystępny sposób, czyta się z przyjemnością! Wielki plus za zdjęcia- to zawsze wpływa na jakość artykuły. Też się przyznam, że paru nowych rzeczy się dowiedziałem. Również daję P.
Dom:Hufflepuff Ranga: Dziedzic Hufflepuff Punktów: 6158 Ostrzeżeń: 2 Komentarzy: 483 Data rejestracji: 26.08.08 Medale: Brak
No, no no. Bardzo ładnie. Dużo, ale i tak to nie byli chyba wszyscy... ale okey. Ładnie zdjęcia, dobra jakość, treść ładna, zgrabna, dobrze rozpisana. Gratuluje dobrego artu i mam nadzieję, że się spotkam jeszcze z twoim jakimś artykułem. ; p
Dom:Gryffindor Ranga: Uczestnik Klubu Ślimaka Punktów: 463 Ostrzeżeń: 2 Komentarzy: 53 Data rejestracji: 31.01.09 Medale: Brak
Miałeś świetny pomysł na artykuł. Jest bezbłędny, długi i są fotki. Bardzo mi się podoba zasługujesz na W Mam nadzieje że spotkam się jeszcze z Takimi artykułami
severusssss:
jest 1 błąd-Neville Longbottom nie był aurorem tylko uczył zielarstwa w hogwarcie tak jest napisane w 7 części
gdzie znalazłeś ten "błąd''?!
Artykuł naprawdę świetny! Długi, ze szczegółowymi opisami postaci, każdego aurora, dobry pomysł na Art, musiałaś włożyć dużo wysiłku- a do tego zdjęcia. W, gratulacje.
Dom:Slytherin Ranga: Lord Punktów: 256094 Ostrzeżeń: 2 Komentarzy: 1,385 Data rejestracji: 15.12.12 Medale: Brak
Bardzo fajny artykuł... zawiera najistotniejsze informacje o aurorach, których praca była jedną z najtrudniejszych - całe życie w napięciu, ryzykowali o wiele więcej, niż przeciętny czarodziej - daję rzecz jasna W, podobało mi się
Dom:Ravenclaw Ranga: Niewymowny Punktów: 1573 Ostrzeżeń: 0 Komentarzy: 330 Data rejestracji: 10.07.14 Medale: Brak
zamknięty w kufrze przez wiele miesięcy.
Lepiej brzmi "na wiele miesięcy"
Świetny art, naprawdę dobrze napisany, jest w nim zawarte multum przydatnych informacji Daję W, tylko Neville nie był aurorem, ale nauczycielem Tak mi się wydaje przynajmniej
Rekord OnLine: 5422 Data rekordu:
10 September 2024 23:44
"Hogsmeade.pl" is in no way affiliated with the copyright owners of "Harry Potter", including J.K. Rowling, Warner Bros., Bloomsbury, Scholastic and Media Rodzina.
1
dajęW
